Cairns

Cairns

En zo ben ik alweer twee weken verder, de tijd is voorbij gevlogen maar heb een heleboel gedaan. Om verder te gaan waar ik was gebleven. Zaterdag 9 juni ben ik dus om 6.15 uur mijn bed uit gegaan om de zonsopkoomst bij de three sisters te bekijken. Om een uur of 7.30 uur terug gegaan naar de hostel, om vervolgens om half 11 weer de trein te pakken naar Sydney. Daar ben ik gelijk op zoek gegaan naar een camera shop aangezien de dag ervoor mijn lens van mijn camera kapot ging :S. Met een nieuwe lens ging ik opweg naar het opera house om daar een rondeiding te volgen, heel gaaf om nu binnen te zijn geweest en heel veel info gehad over de bouw van het gebouw. Het heeft dus uiteindelijk 15 jaar geduurd voordat het af was.....Na het operahouse meegelopen met de ‘free tour’ rond the famous Rocks, over Sydney in the old days. En om de dag helemaal goed af te sluiten was er nu in sydney voor de een na laatste avond het vivid festival, dit is een lichtshow met als hoogte punt het sydney opera house, waar verschillende figuren en dansende personen op werden afgebeeld. Als je interesse hebt kun je googelen op vivid sydney, om te zien wat ik bedoel.

Zondag 10 juni was ik dan eindelijk in Cairns, en het eerste wat dan opvalt is natuurlijk de zon, voor de ozzies is het nu echter erg koud. Ik denk dat als wij zo een zomer hebben als deze winter van hun, dat we heeeeel erg blij zijn, haha. In de middag gelijk al mijn tours geboekt voor de hele oostkust. Maandag heb ik een beetje door Cairns gewandeld, rustig stadje, erg relaxed. De volgende twee dagen heb ik op de outer reef doorgebracht. En wat je daar onder water ziet? Het is net alsof je naar de film Nemo kijkt, zwiepende koraal en de vele kleurrijke visjes. Gelukkig nog een schldpad gezien en twee kleine stingrays. Helaas geen kleine haaien, dat zou toch wel geweldig geweest zijn, misschien komen ze nog later in me trip. Donderdag tot en met zaterdag naar Cape tribulation in Daintree forrest, ik heb daar twee nachten door gebracht midden in de jungle. Op de heen reis volgde ik de eerste helft van de dagtour. En zoals de naive nederlander betaamd denk je niet aan alle insecten en spinnen die in de tropen leven. In mijn kamer waar ik met twee schotse meiden sliep heb ik ons gered van een grote groene sprinkhaan. Ik stond bij het raam en opeens zag ik hem, hij zat tussen de twee horren die over elkaar heen schuiven. Het probleem was dat er dus een opening naar de kamer inzat, dus heb ik hem heel heldhaftig met een papiertje naar buiten geduwd. Maar toen was ik nog niet klaar, toen ik het luik wilde dichtdoen van het andere raam en een van de horren daarvoor moest openschuiven, na grondige inspectie op insecten natuurlijk, sprong er toch iets zwarts naar binnen. Gelukkig was het maar een gekko, heel schattig beestje, maar nog scahttiger als die buiten is. De spinnen bevonden zich gelukkig buiten, zo een 8 cm inclusief poten, super mooi om te zien, van 2 meter afstand..haha.... Op de tour bus was een aardige meid (Candice) die uit sydney komt, die bleef in eerste instantie maar 1 nacht, maar het beviel zo dat ze uiteindelijk 2 nachten had bijgeboekt. Op vrijdag heb ik een stevig hike naar mount sorrow gemaakt, waarbij ik een heel mooi uitzich had richtnig Cairns. Zaterdag middag vervolgde ik de tweede helft van de tour. Die bestond onder andere uit een daintree river cruise, eentje waarbij je je handen binnen boord wilt houden als je die graag wil behouden, want hier zitten namelijk zoutwaterkrokodillen. We hebber er een heleboel gezien en ook kleine baby krokodillitjes (zo schattig), we zagen er een die door omstandigheden van zijn moeder was gescheiden, deze heeft nu nog maar 1% overlevingskans. Ook nog 2 bijzondere (ikke natuurlijk maar 1, (blinde vink)) slangen gezien en een hele bijzonder vogel, (long reach bird, geloof ik) de kans dat je die te zien krijgt is heel klein. Nog kleiner dan de kans dat je hier de cassowary te zien krijgt, en die heb ik dan ook helaas niet gezien. Zondag 17 juni, de dag van de Skydive. Ja hoor, hier had ik al jaren op gewacht....en nu was het zover. Ik had verwacht toch wel enigzins bang te zijn als dan de deur van het vliegtuig open ging maar dat viel reuze mee. Eenmaal op de grond weet je eigenlijk al niet meer wat er is gebeurd, het enige wat je denkt...Ik wil nog een keer... Helaas waren er heel veel wolken en kon je dus niet zien vanaf hoe hoog je nu eigenlijk sprong. Na toch een kleine gil, een aantal omwentelingen waarin je vliegtuig, wolken, vliegtuig, wolken ziet, vielen we met meer dan 200k/h naar beneden. Eenmaal door de wolken dacht ik, WOW ik val met een bleodvaart terug naar de aarde.....nu maar hopen dat de parachute opengaat...haha.....Ik wist niet wat me zo gauw gebeurde. Ik dacht dat we weer een paar omwentelingen gingen maken, maar dat was de parachute die openging. Comfortabel is anders kan ik je wel zeggen, maar het uitzicht was geweldig. SUPERGAAF en zeker voor herhaling vatbaar. Na deze enerverende dag stond een busreis van 10 uur op me te wachten. Om kwart voor 1 in de nacht vetrok ik richting Airlie Beach waar zich de Whitsundays zich bevinden. In Airlie Beach is er niet veel anders te doen dan strand, watersport en een paar winkels. Ik verblijf hier dan ook maar 1 nacht om de volgende dag met een rafting boat de whitsundays te doen. Het mooist en meest bekend is dan ook wel whitheaven beach, met zand dat zo fijn is als poeder en een uitkijkpunt hierop is daadwerkelijk adembenemend. Het eerste wat ik zei toen ik bij het uitkijkpunt aankwam was.... WOW..., en vol verbazing keek ik naar dit geweldig mooie gebied. De rest van de middag beetje op strand gelegen en toen alweer terug naar mainland. Dezelfde avond had ik wederom de nacht bus die om 11.30 PM vertrok om de volgende ochtend in Town 1770 aan te komen. In dit dorp (lees 10 winkels en wat huizen) was echt niets te doen dan relaxen en surfen en dat was ook mijn bedoeling. Even bijkomen van al dat reizen de afgelopen 6 weken. Uiteindelijk niet gesurft want de golven waren niet echt aanwezig. Het hostel was net een klein resort, allemaal kleine cabins. Erg gezellig.

En nu zit ik dan alweer in Rainbow beach, en het regent :S. Vanochtend om 6.30 AM stapte ik op de bus en heb hier helaas niet veel kunnen doen. De laatste was gedaan en even alle fotos op de laptop zetten. Morgen ga ik voor 2 dagen naar Fraser Island, wat geweldig schijnt te zijn. Nog iets meer dan 1 week te gaan en dan zit mijn reis er alweer op. Noosa, Brisbane en Port macquirie zijn mijn volgende stops waarin ik onder andere Steve Irwins zoo zal bezoeken en een koala hospital....

Tasmanie en de Blue mountains

Mijn trip in tasmanie zit er al weer op. 5 juni ben ik van Launceston naar Sydney gevlogen om van daar meteen de trein naar de blue mountains te pakken. Wat ik over tasmanie kan zeggen.....Het is er prachtig. Het schijnt erg op nieuw zeeland te lijken, de natuur is er ruiger dan op mainland australie en daar houd ik wel van. Samen met Katharina heb ik een auto gehuurd en zijn we vanaf Hobart naar Port Arthur gereden, een dorp waarin zich een gevangenis bevondt. Omdat het omringd is met water konden ze nauwelijks ontsnappen en konden daarom vrij rondlopen en werden zodoende aan het werk gezet. Na dit bezoek zijn we verder gereden naar Bicheno, een plaatje wat vlak bij Wineglass bay ligt. Wij met nog een man waren de enige in de hostel, dat is wel een voordeel aan reizen in low-season, het is lekker rustig. Vroeg in de morgen vertrokken we richting Wineglass bay, we hadden helaas niet erg lang de tijd dus konden alleen naar de lookout point lopen. Het uitzicht van wineglass bay was daadwerkelijk prachtig, ik kan het soms niet geloven dat ik werkelijk hier ben en dat allemaal daadwerkelijk meemaak. Toen verder naar Launceston, Katharina vertrok naar het vliegveld en toen stond ik er weer alleen voor. Dat duurde niet lang want in de avond ontmoet je alweer zoveel mensen en zodoende ben ik de volgende dag met een Fabienne (een nederlands meisje) en Arno (een franse jongen) opgetrokken. We hebben door Cataract Gorge gelopen, wat tegen de stad aan ligt. Een prachtig natuur gebied waar de South Esk river doorheen loopt. Zaterdag en zondag ben ik met Mike, een man die zelfstandig tours uitvoert, naar cradle mountain geweest. En wederom, het is hier prachtig. Op zaterdag hebben we 6 uur stevig gehiked, helaas was het weer niet geweldig en konden we door de mist niet de top van cradle bereiken. Na ¾ zijn we terug gekeerd, want het werd erg glad. En als je 1 keer uitglijdt op de enorme rotsen waar je overheen klauterd, kun je weleens je benen breken of erger....
De volgende dag spierpijn en niet echt veel kracht nog een enorme hike te doen. De vorige dag was Mike echter zijn telefoon verloren op het laaste gedeelte van de hike, hij was dus dat stuk terug gelopen en ik heb een rondje om Dove lake gewandeld. Zondag was prachtig, het was dus beter geweest vandaag de Cradle mountain op te gaan, maar goed. Ik zal dus nog eens terug moeten ;) Misschien wel eens voor de zes daagse overland track J
De maandag niet heel veel gedaan. Ik heb een bezoek gebracjt aan Tamar Valley wetlands, maar het waaide enorm en ik denk dat er daardoor weinig vogels te zien waren. Wel waren er veel zwarte zwanen, wat zeker de moeite waard was.
Op dinsdag 5 juni vertrok ik dus richting sydney, om 7.06PM de trein richting de blue mountains. Toen ik op het vliegveld vroeg welke trein ik moest hebben, vroeg de vrouw verwondelijk: You want to go there right now?? Dus ik twijfel achtig: ja, er gaan tich treinen in de avond. Ik weet niet waarom het zo raar was, misschien zijn ze niet gewend in de avond te reizen ofzo....a fijn. OM 9.14PM kwam ik aan en was best een beetje eng om de hostel te vinden. Donkere wegen en een bebost gebied, dus heb heel heldhaftig mijn mes in mijn zak gestopt...You never know right?? Uit eindelijk de hostel gevonden, onderweg zag ik echter een konijntje op de weg liggen met bloed naast zijn hoofd en ik dacht dat ik zijn achterpoot nog zag bewegen. ZO ZIELIG, maar het niet het lef hem dood te maken, zou ook niet echt weten hoe, anders dan zijn kop eraf te snijden....
De hostel hier is erg rustig en voor het eerst de hele nacht doorgeslapen, ontbijt is inbegrepen en ze hebben havermouth J dus heb eindelijk weer een lekkere bak pap gegeten. Helaas was het erg slecht weer en regenachtig, toch maar de schoenen aangetrokken en gaan wandelen. Mandy (de vrouw die de hostel runned) zei al je zal niets zien, en dacht dat je waarschijnlijk alleen niet echt heel ver kon zien van de mist. Maar ze had gelijk, je zag daadwerkelijk helemaal niet, ik denk dat je zo een 5 meter kon zien. Op de lookout points zag je niets dan een witte muur, toch lekker de hele dag gewandeld, want het is gelijk een goede exercise natuurlijk. Gelukkig waren de afgelopen twee dagen wel erg mooi, gisteren ben ik samen met Lisa (een engels meisje, die enorm enthousiast is (ze doet me trouwens een beetje denken aan Liz, laura dr roommate in york)) naar wentworth falls geweest. Enorm veel watervallen en wederom PRACHTIG. Ik houd zo van watervallen, er gaat zo een kracht vanuit. Hier in de blue mountains te zijn, laat je weer zien hoe klein we eigenlijk zijn en hoe overweldigend en groot de natuur is. Ik snap best waarom mensen hier graag willen wonen.
Vandaag met Lisa een kleine wandeling gemaakt en ik ben vervolgens naar Koomurri Aboriginal Centre gegaan om een voorstelling bij te wonen. De man legde uit hoe de aborignals in kleine groepen van 30 to 80 mensen woonden en welke soorten gereedschap en wapens ze gebruikten en hoe ze die maakten. Vervolgens kregen we vier dansen te zien uitgevoerd door twee mannen die op traditionele wijze op hun lichaam waren geverfd, de dans werd uitgevoerd onder leiding van de didgeridoo en ‘’gezang’’. Als laatste legde de man met de didgeridoo uit hoe je de didgeridoo moet bespelen en wat je moet doen om de verschillende geluiden te krijgen. In de Center hadden ze ook originele schilderingen, welke ik overweegde misschien te kopen totdat ik hoorde hoeveel ze kosten. De goedkoopste en kleinste is er vanaf ongeveer 300 dollar, dat gaat het dus niet worden. Misschien dat ik zoiets koop als ik terug kom en rijk ben;) haha.
Morgen ochtend wil ik graag naar de Three Sisters toe om naar de zonsopgang te kijken, wat geweldig schijn te zijn. Voor zover dus weer mijn ervaringen in het verre Australie.....

adelaide naar melbourne

Er zijn alweer meer dan 2 weken voorbij sinds mijn laatste blog. De tijd gaat dan ook heel snel. Nadat ik 2 dagen in Adelaide was ben ik een campervan gaan huren. De eerste twee dagen heb ik Cleland national reserve bezocht wat zich in de Adelaide hills bevindt. Heb daar een nacht op een camping doorgebracht maar begon met te realiseren dat het toch wel heel erg alleen is. Ben de volgende dag terug gegaan naar de hostel waar ik de eerste twee nachten in Aelaide had doorgebracht. Op internet gezocht naar een travelmate en had iemand gevonden die meekon. Vrijdag vertrokken we richting de grampians, een erg mooi gebied waar we hebben paard gereden. Dat was een geweldige ervaring ook omdat die man ons ons eigen gang liet gaan met het paard. We hoefde niet in een rijtje achter elkaar te blijven, dus dat was super gaaf. Toen opweg naar de great ocean road. Via port fairy, warnambool naar de 12 apostels. De rostformaties in het marine nationaal park waarin oa. De 12 apostels zich bevinden was toch wel het mooiste gedeelte van de trip. Bij de 12 apostels gewacht tot de zon onderging en toe kwamen er tientallen pinguins aan land. Ze jagen de hele dag en komen dan savonds terug. Toen weer verder richting melbourne. Echter de volgende dag hield de trip op omdat we een ongeluk kregen. We hebben er gelukkig niets aan over gehouden en de politie was erg aardig. De nacht doorgebracht in een supermooi YHA hostel en de volgende dag met de bus naar melbourne. Daar was gelukkiug een meisje dat ik had leren kennen in Adelaide, dus het was fijn even een bekend gezicht te zien. Omdat de van niet meer te repareren is en ik daardoor geen nieuwe van krijg of een refund heb ik mijn plannen gewijzigd. Ik heb geen zin om nu alleen verder te moeten naar sydney, dus heb besloten met dat meisje mee te gaan naar tasmanie. In Adelaide had ik al een ticket van sydney naar cairns gekocht voor 10 juni, dus moest iets vinden om in de tussen tijd te doen. Zij blijft daar voor 4 dagen en ik denk ik anderhalve week. Daarna vlieg ik naar sydney om de blue moentains te bezoeken. 10 Juni vlieg ik dan naar Cairns om nog 3 weken aan de oostkust door te brengen. Maar nu dus eerst nog een paar dagen tasmanie...

Sydney!

Sydney

Na een reis van 27 uur was iki er dan eindelijk...SYDNEY...!
In het vliegtuig moesten we zo een formuliertje invullen of je iets wilde aangeven, nou we kennen natuurlijk allemaal het programma: border security. Dus ik aangevinkt dat ik eten bij me heb (ontbijtkoekreep en koekjes), een wapen (een mes) en hout (van me mes). Nou niets vergeleken met tv hoor. Ze zei, ow das prima..je mag verder.....das dus een goed begin. Hostel gebeld via telefooncel, en de shuttebus stond al klaar. Om ongeveer 9.30 was is bij het hostel, gelijk kon ik me kamer in. Ik had een twee persoonskamer maar er is in de vier dagen gelukkig niemand bij gekomen. Even slaapje gedaan en toen de stad in,door de royal botanic gardens en natuurlijk naar het opera house....Amazing er nu echt te zijn. Het voelt echt alsof ik het allemaal droom...het begint nu pas een beetje in te zinken. De volgende drie dagen heb ik de bondi tot congee walk gedaan langs de kust, echt super mooi. Met de ferry naar Manly, en de Pit to manly walk. De laatste dag nog ongeveer de hele stad door gewandeld en over de brug gelopen. Ik wil graag proberen een time laps filmpje te maken van de zonsondergang, dus ben aan het eind van de middag naar de botanical garden gelopen waar je een super uitzicht hebt op het opera house en de brug. Was echt heel mooi, al die kleur overgangen van de zonsondergang en dan al die lichtjes als de zon echt onder is, echt een van de hoogte punten van mijn Sydney tour. Tegen half 6 ging ik terug, doorgang via de botanical garden was dicht dus moest ik erom heen lopen, en ja hoor...vleermuizen. Superveel en heel groot...heel apart zo midden in de stad. Ookal is Sydney een grote stad, het is er helemaal niet echt chaostisch druk en er hangt op een of andere manier een relaxte sfeer die niet echt uit te leggen is. (vind ik dan). Sydney in 1 woord: GEWELDIG!

Nu zit ik alweer in adelaide, het is hier trouwens wel een stuk kouder. Het hostel heefyt niet echt een binnen dus zit hier een beetje te vernikkelen. Ik zie het maar als voorproefje voor de aankomende weken ;) Vanmiddag Art gallery of South Australia en South Australian Museum bezocht en vervolgend de royal botani garden in. Ze hebben hier trouwens heel veel aparte bloemen en vogels......

Waarschijnlijk ga ik woensdag ongeveer 4 weken met een camperbusje op pad.....zal waarschijnlijk niet veel internet hebben, dus het kan wel weer even duren voor het volgende verhaal.

Kus Anne